Γέροντας Παίσιος :Είδες ποτέ σάβανο με τσέπες;Όλα εδώ μένουν!

Δείτε τις πάντα επίκαιρες διδαχές του Γέροντα Παίσιου...

Κάποτε ήλθε εδώ ένας πολύ γνωστός γιατρός για να μιλήσουμε. Ήταν και η γυναίκα του γιατρός, θρησκευόμενοι άνθρωποι και οι δύο. Παραπονιόταν ότι τα παιδιά του ζούσαν κοσμική ζωή και όχι μόνο δεν τηρούσαν τις εκκλησιαστικές παραδόσεις της οικογένειας τους, αλλά και τις ειρωνεύονταν.

Χαρακτήριζαν τους χριστιανούς καθυστερημένους, βολεμένους, ανειλικρινείς, υποκριτές και θεομπαίχτες, επειδή η ζωή τους -έλεγαν- δεν συμβαδίζει με τα λόγια τους και τα έργα τους δεν είναι χριστιανικά.

Ακόμη και στο ευχέλαιο, που οι γονείς κάνουν μία φορά το χρόνο στο σπίτι τους και τα παιδιά, όσο ήταν μικρά συμμετείχαν, τώρα αντιδρούν και δεν παρευρίσκονται.

Ο γιατρός έδειχνε πολύ κουρασμένος και απελπισμένος για την πνευματική αδράνεια των παιδιών του. Και νόμιζε ότι όλες οι προσπάθειες, οι δικές του και της γυναίκας του πήγαν χαμένες, δεν έπιασαν τόπο, δεν άγγιξαν τα παιδιά.

Σε κάποια στιγμή ο γιατρός, βάζοντας το κεφάλι μέσα στις δυό του παλάμες, σαν να ήθελε να καλύψει το πρόσωπό του από ντροπή, μου είπε: Φοβάμαι πως το πολύ χρήμα μας έχει κάνει ζημιά.

Τον ρώτησα να μου πει, τί εννοούσε και εκείνος με απόλυτη ειλικρίνεια παραδέχτηκε ότι είχαν ξεφύγει από το μέτρο κι είχαν αποκτήσει περιουσιακά στοιχεία απολύτως μη αναγκαία. Έχουμε τρία μεγάλα σπίτια, μου είπε. Ένα για μας και από ένα για το κάθε παιδί. Επίσης, δυό εξοχικά, τέσσερα ακριβά αυτοκίνητα, ένα σκάφος, καταθέσεις, πολλά υλικά.

Και συνέχισε: τα παιδιά κακόμαθαν και τώρα μας κατηγορούν ότι προκαλούμε.

Επίσης, μας λένε ότι έχουμε παντρέψει πολύ όμορφα τον πλούτο και τον Χριστιανισμό. Και με παρακάλεσε να του πω τί πρέπει να κάνει για να βρουν πάλι την ειρήνη και την ενότητα στην οικογένεια τους.

Του είπα να τα δώσουν όλα στους φτωχούς και να κρατήσουν μόνο ένα σπίτι, ένα εξοχικό και τους μισθούς τους. Τρόμαξε, άλλαξε χρώμα, φοβήθηκε, απογοητεύθηκε από την απάντηση που του έδωσα.

Έφυγε και δεν ξαναήλθε. Είχε δεθεί με τα εδώ, όχι τα Άνω. Γι’ αυτό και τα παιδιά του αναζήτησαν άλλο τρόπο ζωής, διαφορετικό από αυτόν που οι γονείς τους είχαν προτείνει.

Όταν ακούω ότι υπάρχει μεγάλη φτώχεια, ανέχεια, πονάω πολύ και δεν μπορώ να προσευχηθώ.

Δεν λέω, όταν έχεις δύο χιτώνες να δώσεις τον ένα. Αυτό είναι ασυνήθιστο και δύσκολο για τους πολλούς. Αλλά, αν θέλεις να λέγεσαι χριστιανός και κατέχεις όλα τα αγαθά του Θεού, γιατί ιδρώνεις και αγωνιάς για το παραπάνω και δεν κάνεις ελεημοσύνες και καλά έργα; Να ξέρεις, ότι θεμελιώνει στην άμμο, όποιος έχει πολλά χρήματα και τα διαχειρίζεται εγωιστικά, αδιαφορώντας για τη φτώχεια και τη δυστυχία των συνανθρώπων του.

Είδες ποτέ σάβανο με τσέπες; Όλα εδώ μένουν. Μόνο οι αγαθοεργίες πηγαίνουν στον ουρανό. Ξέρεις γιατί γίνονται οι πόλεμοι; Για το χρήμα.. Γιατί οι πλούσιοι δεν μπορούν να βάλουν χαλινάρι στη λαιμαργία τους και οι φτωχοί δεν εύχονται να αποκτήσουν τα αναγκαία, αλλά ζηλεύουν τα πλούτη και τη δόξα των πλουσίων.

Οι τσέπες σας πρέπει να είναι ανοιχτές, ώστε να φεύγουν τα χρήματα για φιλανθρωπίες. Είναι σκάνδαλο να υπάρχουν τσέπες γεμάτες λεφτά και να είναι ραμμένες.

Αφιέρωμα : Μόρα, o νυχτερινός επισκέπτης που σκορπά τρόμο!

Έχετε νιώσει ποτέ στον
ύπνο σας
πως μια σκιά σας πλησιάζει από άγνωστη προέλευση, σας
ακινητοποιεί και σας παίρνει την ψυχή; Νιώσατε τον τρόμο, σαν να
βρίσκεστε σε πλήρη παράλυση - αβοήθητος - χωρίς καμία ελπίδα για άμυνα;
Τι συμβαίνει όταν κοιμόμαστε και ποια άγνωστα πλάσματα-οντότητες μας
περιβάλλουν, χορεύοντας τριγύρω μας ενώ εμείς....

αγνοούμε
παντελώς την μορφή και τις προθέσεις τους; Πρόκειται για τον κόσμο των
σκιών. Έναν κόσμο άυλο και παράλληλο, όπου κατοικεί η γριά μόρα και ο
βραχνάς. Για το μυστήριο αυτό έχουν ερευνήσει πολλοί μελετητές του
μεταφυσικού. Ο Τζόναθαν Μπράιτ, έχει ερευνήσει διεξοδικά το θέμα της
Μόρας. Μιλώντας στον Γιάννη Μούτσο, αποκαλύπτει τα στοιχεία των ερευνών
του και τα συμπεράσματα στα οποία έχει καταλήξει. "Ποια είναι η γριά
Μόρα;" "Το φαινόμενο της Μόρας είναι γνωστό από την παράδοση
περισσότερο. Είναι κάτι συνηθισμένο και παρατηρείται εδώ και χιλιάδες
χρόνια.

Η Μόρα είναι το φαινόμενο κατά το οποίο κυρίως όταν
ήμαστε ξαπλωμένοι και σε χαλάρωση την ώρα του ύπνου ή σε υπναγωγικά
στάδια, νοιώθουμε μια επίθεση από κάτι ξένο να μας πλακώνει, να μην μας
επιτρέπει να αναπνεύσουμε και συχνά αυτό συνοδεύεται από οπτασίες από
μορφές σκοτεινές, σκιώδεις. Αυτό είναι που έχει μείνει και στην παράδοση
να λέμε σαν Μόρα ή Βραχνά. Είναι το αντίστοιχο του σαξονικού nightmare
ενώ η μόρα η βαλκανική είναι το nightmare των άγγλων". "Ένα πραγματικό
φαινόμενο" "Πραγματικό είναι με την έννοια του οτιδήποτε
αντιλαμβανόμαστε εμείς σαν αληθινό, εγώ θα το ονόμαζα πραγματικό. Η
διάκριση του πραγματικού με το αληθινό για μένα είναι λεπτή και δεν έχει
να κάνει με το αν κάποιος αντιλαμβάνεται κάτι με τον Α ή με τον Β
τρόπο, όσο με τα αν υπάρχει κάτι πραγματικά που να προκαλεί ένα ερέθισμα
ώστε ο άλλος να το αντιληφθεί με κάποιο τρόπο. Η επιστήμη το εξετάζει
και το διερευνά σαν φαινόμενο το οποίο μπορεί να προκαλείται από τον
οργανισμό. Η παράδοση πάλι έχει τις δικές τις ερμηνείες -ότι πρόκειται
για ένα πλάσμα το οποίο έρχεται και επιτίθεται. Η αλήθεια είναι κάπου
στη μέση.

Υπάρχουν
διάφορες μορφές που παραδοσιακά μπορεί να παίρνει αυτό το φαινόμενο,
όπως, η γριά ή ένα μικρό πλάσμα με ένα σκουφί. Τέτοιες καταγραφές έχουνε
γίνει από τον Νικόλαο Πολίτη από τις αρχές του 20ου αιώνα, τέλη 19ου
αιώνα. Υπάρχουν παραδόσεις και παραδοσιακές ρύσεις που αφορούν αυτό το
πράγμα: λένε ότι «με πλάκωσε η Μόρα» ή «έβγαλα το Βραχνά» ". "Μόρα - μια
συμφωνία σιωπής;" "Εκείνο που περιγράφει ένας άνθρωπος που έχει έρθει
σε επαφή με την Μόρα είναι ένα βίωμα του. Συνήθως όμως αποφεύγει να το
περιγράψει γιατί φοβάται. Είναι συνήθως κάτι που το καταπνίγει. Δεν
είναι πολλές φορές που αυτός που βιώνει κάτι τέτοιο -χωρίς κάποιο
έναυσμα- θα βγει να μιλήσει αριστερά και δεξιά. Παρόλα αυτά είναι πάρα
πολύς ο κόσμος που το βιώνει. Σε μια στατιστική έρευνα που είχε κάνει ο
Χάφορντ πριν από 20 χρόνια, έδειξε ότι τουλάχιστον ένα 15% έχει
αντίστοιχα βιώματα έστω και μία φορά στη ζωή του και αυτό είναι το βίωμα
που μένει στον άνθρωπο και το οποίο θα περιέγραφε.

Το
βίωμα είναι αναμφισβήτητο. Δεν είναι ένα παραμυθάκι. Είναι βίωμα". "Το
βίωμα της Μόρας" "Αυτό που βιώνει κανείς το αντιλαμβάνεται περισσότερο
σαν αίσθηση ότι κάτι του επιτίθεται, κάτι τον πλακώνει, κάτι τον
δυσκολεύει να αναπνεύσει. Και συχνά αυτό το κάτι το βλέπει κιόλας με
πολύ συγκεκριμένες μορφές. Μορφές σκιώδεις που συνήθως θυμίζουν κάποιον
σκοτεινό κουκουλοφόρο ή -ανάλογα πως την ερμηνεύει κανείς- σαν γυναικεία
μορφή με κουκούλα, μαντίλα ή κάποιος τύπος με καπέλο άλλοτε ημίψηλο
άλλοτε σε στυλ καουμπόικο. Ουσιαστικά τη σιλουέτα βλέπουνε ή και κάποιο
πλάσμα που είναι καθισμένο πάνω τους ή τους πιέζει. Είναι μεγάλη
συζήτηση το αν αυτό είναι γέννημα του εγκεφάλου τους ή είναι κάτι το
οποίο έρχεται πραγματικά πάνω τους εκείνη τη στιγμή. Πιστεύω ότι η
αλήθεια είναι κάπου ενδιάμεσα. Η εναλλακτική άποψη των ερευνητών είναι
ότι πραγματικά αφορά κάποια άλλα πλάσματα τα οποία μπορεί να είναι
οντότητες από κάποιες άλλες διαστάσεις, μπορεί να είναι κάποια δαιμονικά
πλάσματα. Από την άλλη πλευρά η άποψη της ψυχιατρικής, ψυχολογίας κάνει
λόγο για παραίσθηση ουσιαστικά που προκαλείται για τον Α ή Β λόγο από
κάποιον μηχανισμό στον άνθρωπο. Ωστόσο η δική μου έρευνα έχει δείξει ότι
υπάρχει ένα ερέθισμα εξωτερικό το οποίο επικοινωνεί και εσωτερικά με
τον άνθρωπο και η μορφή που βλέπουμε δεν έχει τόση μεγάλη σημασία. Είναι
απλά ένα μέσο που επικοινωνούμε με το περιβάλλον, και έτσι το
αντιλαμβανόμαστε¨".

"Οι άνθρωποι δεν κοιμούνται
όταν βλέπουν την Μόρα" "Οι περισσότερες μαρτυρίες λένε ότι η Μόρα
εμφανίζεται όταν οι άνθρωποι είναι ξαπλωμένοι στο κρεβάτι τους σε
απόλυτο σκοτάδι. Υπάρχουν και μαρτυρίες για ανθρώπους που δεν έχουν
καμία σχέση με αυτά τα στάδια. Βλέπουν αντίστοιχες μορφές σε εντελώς
διαφορετικές συνθήκες. Κατά κανόνα, σύμφωνα με τις περισσότερες
μαρτυρίες συμβαίνει την ώρα που είναι προς τα στάδια πριν και μετά από
τον βαθύτερο ύπνο δηλαδή σε υπναγωγικό στάδιο το οποίο είναι ένα λεπτό
χρονικό σημείο γιατί την ίδια στιγμή υπάρχει και η ζυγαριά μεταξύ
συνειδητού και ασυνειδήτου που αρχίζει και μετακινείται από τη μία και
την άλλη μεριά. Προσωπικά πιστεύω ότι είναι μια στιγμή που μπορεί να
ανοίξει μία πύλη μέσα από την οποία μπορείς να επικοινωνήσεις με κάποιον
άλλο χωροχρόνο, ή μια άλλη διάσταση". 

Κανε Like Αν σου αρεσε !!



ΔΕΙΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΣΤΟ the-sekouratoi.blogspot.com