Οι ταινίες από 20 Νοεμβρίου στις αίθουσες

Το πολυαναμενόμενο τρίτο μέρος του παγκόσμιου φαινομένου των Αγώνων Πείνας. Η ταινία βασίζεται στο τρίτο μέρος των βιβλίων Αγώνες Πείνας, «Κοτσυφόκισσα» της Σούζαν Κόλινς.
υπόθεση Η ιστορία πλέον παίρνει διαφορετική διάσταση, καθώς οι Αγώνες μπορεί να τελείωσαν για πάντα, αλλά η μάχη για την επιβίωση μόλις ξεκινά. Ενάντια σε όλες τις πιθανότητες, και υπό τα βλέμματα ενός ολόκληρου έθνους,
η Κάτνις πρέπει τώρα να βρει το θάρρος και τη δύναμη να πολεμήσει την Κάπιτολ. Είναι η στιγμή που θα συνειδητοποιήσει ότι δεν έχει άλλη επιλογή, από το να ανοίξει τα φτερά της και να ενσωματώσει το σύμβολο της Κοτσυφόκισσας. Για να σώσει τον Πίτα, πρέπει να ηγηθεί της Επανάστασης. Η ιστορία ξεκινά από το σημείο που η Κάτνις μόλις έχει διασωθεί από την καταστροφή του σκηνικού του παιχνιδιού. Ξυπνά σοκαρισμένη σε ένα κόσμο που δε γνώριζε καν ότι υπήρχε: τη σκοτεινή, υπόγεια (και θεωρητικά εξαφανισμένη) Περιοχή 13. Σύντομα ανακαλύπτει την τραγική αλήθεια: η Περιοχή 12 έχει μετατραπεί σε ερείπια, κι ο Πίτα είναι αιχμάλωτος του Προέδρου Σνόου στην Κάπιτολ.  Ταυτόχρονα, η Κάτνις γίνεται μάρτυρας μιας μυστικής Επανάστασης που εξαπλώνεται από την Περιοχή 13 σε ολόκληρη την Πάνεμ, με μόνο στόχο την Κάπιτολ.

THE HUNGER GAMES:  THE HUNGER GAMES: MOCKINGJAY - PART 1 

Αγώνες Πείνας: Η Επανάσταση

Περιπετεια

 Έγχρωμη

 Διάρκεια: 123'

Παραγωγή: Αμερικανική Σκηνοθεσία: Φράνσις Λόρενς

Πρωταγωνιστούν: Τζένιφερ Λόρενς, Τζος Χάτσερσον, Λίαμ Χέμσγουορθ, Γούντι Χάρελσον, Ελίζαμπεθ Μπανκς

Κριτική ταινίας: Αγώνες Πείνας: Η Επανάσταση - Μέρος Πρώτο

Του Φοίβου Κρομμύδα

 

Οι βασισμένες σε βιβλία ταινίες που βγαίνουν σε συνέχειες, σε γενικές γραμμές, έρχονται και παρέρχονται με τα χρόνια, αλλά πόσες ξεχωρίζουν στο τέλος;

Φέτος είχαμε την κινηματογραφική έναρξη της σειράς του Maze Runner, του χρόνου ξεκινούν οι 50 Αποχρώσεις Του Γκρι. Μέχρι πέρσι μετράγαμε franchises όπως τα Χάρι Πότερ, το Twilight, των Άρχοντα των Δαχτυλιδιών και φέτος λήγει ο μαραθώνιος του Χόμπιτ.

Ανάμεσα σε όλα αυτά, όμως, υπήρξαν και οι Αγώνες Πείνας (Hunger Games), οι οποίοι, αν και στην αρχή δεν ειδώθηκαν με καλό μάτι από την πλειοψηφία του κοινού (βαρεθήκαμε να ακούμε συγκρίσεις με το –αριστουργηματικό κατά τα’ άλλα- Battle Royale), κατέληξε ίσως το σημαντικότερο franchise εδώ και πολύ καιρό.

Ας αποδεχτούμε εξαρχής το ότι δεν πρόκειται περί πλήρως διανοουμενίστικης και βαθιάς ταινίας, η οποία θα θίξει μια φουτουριστική μα μεταφορικά απτή δυστοπία με πρωτόγνωρο μέσο, καθώς είμαστε στη σφαίρα του blockbuster, με την εμπορική έννοια του όρου. Και πως η πρώτη ταινία δεν ήταν κάτι το ιδιαίτερο.

Ναι, αλλά από πέρυσι που είδε το φως της κυκλοφορίας το δεύτερο μέρος, με το σαφώς γενναιότερο προϋπολογισμό του, τα πράγματα σαφώς έστρωσαν. Το σενάριο αφοσιώθηκε στο πολιτικό του ζητήματος, τα σκηνικά έγιναν εντυπωσιακά και η Jennifer Lawrence φαινόταν πιο σίγουρη στο ρόλο της Katniss. Και τώρα έρχεται ως προοίμιο του (αναμενόμενα εκρηκτικού) κλεισίματος το πρώτο μέρος του Επανάσταση να παίξει ρόλο γέφυρας. Με αργόσυρτο, μάλιστα τρόπο.

Δράση θα δείτε και εδώ, αλλά δε θα είναι ο κανόνας. Όλο το νόημα της παρούσας ταινίας είναι να δείξει το πολιτικό παρασκήνιο και να πραγματευτεί την επανάσταση ως προβαλλόμενο «εμπόρευμα». Υπάρχουν νύξεις σε σχέση με την ερωτική/συναισθηματική ζωή της πρωταγωνίστριας, αλλά και πάλι αποτελούν το εφαλτήριο της κεντρικής υπόθεσης. Τα συμφέροντα της αστικής τάξης, η καταπάτηση των δίκιων των κατώτερων στην κοινωνική διαστρωμάτωση, τι πραγματικά σημαίνει αφοσίωση στην επανάσταση και στον κοινό σκοπό. Όλα αυτά μέσα από διαλόγους μακροσκελείς μα ενδιαφέροντες και με μια επική, μα συνάμα οργουελική εικονοποιία. Όλο το καστ βγάζει τον καλύτερο εαυτό του, η Lawrence αφομοιώνει πραγματικά το ρόλο που καλείται να παίξει, ο Liam Hemsworth παύει να ‘ναι ο επιφανειακός όμορφος νέος και ωριμάζει, ο Donald Sutherland φαντάζει το λιγότερο αποκρουστικός και ο Woody Harrelson παραμένει ο παρακμιακός σοφός που εξαρχής αγαπήθηκε. Αλλά αυτοί που «κεντάνε» με τις ερμηνείες τους είναι η άψογη Julianne Moore ως εκ πεποιθήσεως επαναστάτρια και ο ταλαντούχος εκλιπών Philip Seymour Hoffman στον πιο περίπλοκο ρόλο της ταινίας, αυτόν του αριβίστα/έμπορα της επανάστασης.

Ό, τι πρέπει για τη νεολαία που αρχίζει να αισθάνεται την ανάγκη για εξέγερση, ψάχνοντας κάτι προσιτό για να προσχωρήσει στα ενδότερα. Και για τους φαν των καλοστημένων σε βαθμό θαυμασμού υπερπαραγωγών.

ΚΥΡΙΑΡΧΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ (2013)
DER BANKER: MASTER OF THE UNIVERSE

Documentaire

Έγχρωμη

Διάρκεια: 88'

Παραγωγή: Αυστρία - Γερμανία

Σκηνοθεσία: Μαρκ Μπάουντερ

Ένας πρώην τραπεζίτης της Γερμανίας, ο οποίος εισήλθε στον κόσμο των επιχειρήσεων με την έλευση των σύγχρονων συστημάτων πληροφορικής αναπολεί τα χρόνια εργασίας του σε μερικές από τις κορυφαίες τράπεζες παγκοσμίως.

Ήταν ένας από τους κορυφαίους τραπεζικούς επενδυτές στη Γερμανία. Κέρδιζε εκατομμύρια καθημερινά. Τώρα κάθεται σ’ ένα άδειο τραπεζικό κτίριο στο οικονομικό κέντρο της Φρανκφούρτης και μιλά. Μια τρομακτική ματιά σ’ έναν παράλληλο, ψευτοθρησκευτικό κόσμο μεγαλομανίας πίσω από τζάμια-καθρέφτες. Η αφήγησή του σκιαγραφεί το τυπικό παράδειγμα της επαγγελματικής και προσωπικής ζωής των εργαζομένων της τράπεζας, μαζί με τα ηθικά διλήμματα που αντιμετωπίζουν συχνά. Επίσης, ο ίδιος συμμερίζεται τις απόψεις του σχετικά με τη δυναμική των χρηματοπιστωτικών αγορών και την ύφεση.

GEMMA BOVERY
Η ΑΛΛΗ ΜΠΟΒΑΡΙ
Κωμωδία
Έγχρωμη
Διάρκεια: 99'
Παραγωγή: Γαλλική Σκηνοθεσία: Αν Φοντέιν
Πρωταγωνιστούν: Τζέμα Αρτερτον, Φαμπρίς Λουκινί, Τζέισον Φλέμινγκ


Η ιστορία μας, μια διαφορετική ανάγνωση και εναλλακτική προσέγγιση της «Μαντάμ Μποβαρί», του Γκουστάβ Φλομπέρ, ξεδιπλώνεται με διάφορα flashback καταγράφοντας μια κωμικοτραγική αναδρομή των τελευταίων μηνών της ζωής του ομώνυμου χαρακτήρα. Η «Gemma Bovery» είναι ένα μυθιστόρημα σε μορφή comic, δια χειρός Πόσι Σίμοντς. Εκδόθηκε, αρχικά, σε συνέχειες από την εφημερίδα Guardian ενώ το βιβλίο κυκλοφόρησε το 1999.



Η Τζέμα είναι η πανέμορφη δεύτερη σύζυγος του Τσάρλι Μποβαρί. Είναι επίσης η απρόθυμη μητριά των παιδιών του αλλά και το αντικείμενο εμμονικής αντιπάθειας της πρώην συζύγου του Τσάρλι. Η απρόβλεπτη αλλαγή συμπεριφοράς και η απροσδόκητη αποστροφή της Τζέμα για το Λονδίνο αναγκάζουν τον Τσάρλι να την πάρει και να μετακομίσουν απέναντι στην επαρχία της Νορμανδίας, όπου ωστόσο ο αρχικός ενθουσιασμός τους για τη μαγεία της γαλλικής επαρχίας αναμένεται σύντομα να εξαφανιστεί. Είναι άραγε τυχαίο που η Τζέμα Μποβαρί έχει όνομα και επώνυμο, σε αντίθεση με την περιβόητη ηρωίδα του Φλομπέρ; Είναι άραγε τυχαίο το γεγονός πως, όπως και η Μαντάμ Μποβαρί έτσι και η Τζέμα, βαριέται συνεχώς, αποζητά την ερωτική αμαρτία και καταντά αφόρητα ασύμφορη; Μήπως είναι άραγε αιωνίως καταραμένη και καταδικασμένη;

PARTY GIRL

Κοινωνική

Έγχρωμη

Διάρκεια: 95'

Παραγωγή: Γαλλική Σκηνοθεσία: Μαρί Αματσουκελί Μπαρσάκ, Κλερ Μπερζέ, Σαμουέλ Τεϊ

Πρωταγωνιστούν: Ανζελίκ Λιτσεμπερζέ, Ζοζέφ Μπουρ, Μάριο Τεϊς, Σάμιουελ Τεϊς, Σεβερίν Λιτσεμπερζέ

Βασισμένη σε αληθινά περιστατικά, οι τρεις σκηνοθέτες του θαυμάσιου αυτού δράματος έβαλαν την πραγματική Ανζελίκ (μητέρα του Σαμουέλ Τεϊς) να υποδυθεί τον εαυτό της και προκάλεσαν αίσθηση, κερδίζοντας τη Χρυσή Κάμερα των φετινών Καννών 2015.

Η Ανζελίκ είναι μια εξηντάχρονη γυναίκα που έχει περάσει όλη της τη ζωή δουλεύοντας σε στριπτιτζάδικα και nightclubs. Έχει δύο αδυναμίες: τα πάρτι και τους άντρες. Όταν ο πιο καλός της πελάτης, ο Μισέλ, της ομολογεί τον έρωτά του για αυτήν, της κάνει πρόταση να την παντρευτεί και της υπόσχεται μια καλύτερη ζωή, έρχεται αντιμέτωπη με το δίλλημα: είναι έτοιμη να αφήσει για πάντα μια ζωή γεμάτη sex, ποτά και ξενύχτια;

ΔΙΠΛΗ ΖΩΗ
ZWEI LEBEN / TWO LIVES

Κοινωνική

Έγχρωμη

Διάρκεια: 97'

Παραγωγή: Γερμανία - Νορβηγία Σκηνοθεσία: Γκεόργκ Μάας, Τζούντιθ Κάουφμαν

Μια βαθιά ανθρώπινη και συγκινητική ταινία για τα μυστικά του παρελθόντος και για το μεγάλο ζήτημα της ταυτότητας. Η πολυβραβευμένη μούσα του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν, Λιβ Ούλμαν και η Γιουλιάνε Κόλερ είναι καθηλωτικές στους ρόλους μητέρας και κόρης, σε αυτή την γεμάτη σασπένς ιστορία, η οποία βασίζεται σε αληθινά γεγονότα.

Ευρώπη 1990, το τείχος του Βερολίνου έχει πέσει. Η Katrine μεγαλωμένη στην Ανατολική Γερμανία, είναι ένα παιδί του πολέμου: το αποτέλεσμα της σχέσης μιας Νορβηγίδας και ενός Γερμανού στρατιώτη, κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου. Ενήλικη πια, επιστρέφει στη Νορβηγία και ξαναβρίσκει τη μητέρα της. Σήμερα, φαίνεται να απολαμβάνει μια ευτυχισμένη οικογενειακή ζωή μαζί της, τον άντρα της, την κόρη και την εγγονή της. Όταν όμως ένας δικηγόρος ζητάει από την Katrine και την μητέρα της να γίνουν μάρτυρες σε μια δίκη εναντίον του Νορβηγικού Κράτους, εκ μέρους των παιδιών του πολέμου, εκείνη αντιστέκεται. Σταδιακά ένα δίκτυο καλά κρυμμένων μυστικών του παρελθόντος αποκαλύπτεται, ώσπου η Katrine καταλήγει ολοκληρωτικά εκτεθειμένη. Τότε, τα αγαπημένα της πρόσωπα θα πρέπει να πάρουν θέση: Τι έχει μεγαλύτερη σημασία, η ζωή που έχουν ζήσει μαζί ή το ψέμα στο οποίο βασίζεται;

 

Click@Life 

ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ

«Διπλή Ζωή»: Από παιδιά του πολέμου, κατάσκοποι της Στάζι*

Πρόκειται για μία λιγότερο γνωστή σελίδα της ιστορίας της Γερμανίας. Κάποια από τα «παιδιά του πολέμου», εκείνα που γεννήθηκαν από γερμανούς στρατιώτες και γυναίκες σε κατεχόμενες χώρες στη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου χρησιμοποιήθηκαν από τη Στάζι ως κατάσκοποι.

Από τις συγκλονιστικές ιστορίες αυτών των παιδιών εμπνεύστηκε ο σκηνοθέτης Γκέοργκ Μάας. Ο κινηματογραφιστής μιλά στο in.gr για τα πραγματικά περιστατικά που βρίσκονται πίσω από την ταινία του Διπλή Ζωή -την οποία συν-σκηνοθέτησε με την Γιούντιθ Κάουφμαν.

Η ταινία αναφέρεται στα λεγόμενα «παιδιά του Λέμπενσμπορν».  

Στο πλαίσιο του Λέμπενσμπορν, ενός προγράμματος ευγονικής της Ναζιστικής Γερμανίας, γερμανοί στρατιώτες καλούνταν να έχουν ερωτικές επαφές με ελεύθερες κοπέλες που ζούσαν σε κατεχόμενες χώρες, όπως η Νορβηγία. Στόχος ήταν να προκύψει η νέα γενιά Γερμανών, παιδιά με ξανθά μαλλιά και γαλανά μάτια.

Τα παιδιά που γεννήθηκαν είτε υιοθετούνταν από αξιωματικούς των SS, είτε μεγάλωναν σε ορφανοτροφεία, κάποια από τα οποία βρίσκονταν στην Ανατολική Γερμανία.

Μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ορισμένα από αυτά τα παιδιά στρατολογήθηκαν από τη μυστική αστυνομία της Ανατολικής Γερμανίας, τη Στάζι, με σκοπό να εισχωρήσουν σε νορβηγικές οικογένειες ως κατάσκοποι.

Έχοντας ως βάση μία πραγματική ιστορία, στην οποία ένας κατάσκοπος της Στάζι παίρνει την ταυτότητα ενός παιδιού του Λέμπενσμπορν, η Διπλή Ζωή έχει ως ηρωίδα την Κατρίνε, «μία πρώην κατάσκοπο που ζει μια ευτυχισμένη ζωή με την οικογένεια της στο Μπέργκεν της δυτικής Νορβηγίας και κανείς δεν γνωρίζει για το παρελθόν της και ποια πραγματικά είναι. Όταν ένας δικηγόρος έρχεται να την επισκεφθεί, λέγοντάς της ότι πραγματοποιεί έρευνα για τα αποκαλούμενα “παιδιά του πολέμου”, η Κατρίνε αναγκάζεται να επιστρέψει στην προηγούμενη ζωή της ως κατάσκοπος της Ανατολικής Γερμανίας, προκειμένου να εμποδίσει το μυστικό της να βγει στο φως», όπως λέει ο σκηνοθέτης μιλώντας στο in.gr.

Ο Γκέοργκ Μάας αναφέρεται στο πραγματικό περιστατικό πίσω από την ιστορία: «Η καρδιά της ιστορίας βρίσκεται στα στοιχεία που συνάντησαν δύο δημοσιογράφοι του περιοδικού Der Spiegel όταν ερευνούσαν τα αρχεία της Στάζι στο Βερολίνο. Οι δημοσιογράφοι βρήκαν το 1998 ότι στα τέλη του 1960 και στις αρχές του 1970 στην Ανατολική Γερμανία ένας κατάσκοπος της Ανατολικής Γερμανίας, ο Χέμπελ, χρησιμοποίησε την ταυτότητα ενός παιδιού του Λέμπενσμπορν, του Λούντβιχ Μπέργκμαν, προκειμένου να εισχωρήσει σε μία νορβηγική οικογένεια στο Χαουγενσούντ, κοντά στο Μπέργκεν. Οι δημοσιογράφοι ανακάλυψαν ότι η τεχνική του να χρησιμοποιούνται οι ταυτότητες παιδιών του Λέμπενσμπορν για να στέλνονται κατάσκοποι στη Νορβηγία, είχε χρησιμοποιηθεί σε κάποιες περιπτώσεις από τη Στάζι. Κάποιοι από τους κατασκόπους της Στάζι ήταν γυναίκες, όπως η Κατρίνε στην ταινία μας».

Ο σκηνοθέτης πραγματοποίησε εκτεταμένη έρευνα για τα παιδιά του Λέμπενσμπορν και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες μεγάλωναν.

«Στη Νορβηγία υπήρχαν περίπου εννέα ορφανοτροφεία για τα αποκαλούμενα “παιδιά του πολέμου” και σε αυτά ζούσαν 11.000 παιδιά από Νορβηγίδες μητέρες και γερμανούς στρατιώτες» λέει. «Η Χανελόρε Χίπε (η συγγραφέας που έγραψε το μυθιστόρημα στο οποίο βασίστηκε η Διπλή Ζωή) έκανε έρευνα για τα παιδιά του Λέμπενσμπορν στη Νορβηγία και ο συν-σεναριογράφος μου, Κρίστοφ Τέλε και εγώ κάναμε έρευνα για τα παιδιά του Λέμπενσμπορν στην Ανατολική Γερμανία. Εκεί συναντήσαμε τον Λούντβιχ Μπέργκμαν και κάποια από τα παιδιά του Λέμπενσμπορν που ζούσαν στο ορφανοτροφείο» προσθέτει.

Τι τον έκανε, όμως, να ασχοληθεί με αυτή την ιστορία; «Αυτό που μου φάνηκε συναρπαστικό ήταν ότι πρόκειται για μία ιστορία για την ταυτότητα και την ψεύτικη ταυτότητα. Και αυτό οδηγούσε στην ερώτηση: Τι είναι αληθινό; Μπορείς να χτίσεις μία πραγματική ζωή πάνω σε ένα ψέμα;».

«Επίσης, βρήκα συναρπαστική την πολυπλοκότητα της ιστορίας και τους πολυδιάστατους χαρακτήρες» τονίζει. «Είναι μία ταινία για την αλήθεια και για το τι σημαίνει αυτή –ειδικά όταν εμπλέκονται μεγαλύτερα ζητήματα εξουσίας και πολιτικής, αλλά και προσωπικά, ευαίσθητα θέματα που έχουν να κάνουν με την αγάπη και την οικογένεια».

Αναφερόμενος στον κεντρικό χαρακτήρα της ταινίας, ο σκηνοθέτης λέει: «Η Βέρα/Κατρίνε είναι ένοχη και αθώα, θύμα και θύτης την ίδια στιγμή. Αλλά δεν μπήκε σε αυτό το δίλημμα με δική της βούληση: η απανθρωπιά των δύο απολυταρχικών καθεστώτων στην ιστορία της Γερμανίας συνεχίζει να έχει μεγάλο αντίκτυπο στη ζωή και την οικογένεια της σήμερα, αν και η ίδια προσπαθεί να βρει την ευτυχία αρκετές δεκαετίες αργότερα. Αυτό που ελπίζω είναι  να χάσει το κοινό την ικανότητα να την κρίνει. Η βία ξεκινά όταν κρίνουμε κάποιον».

Τον Γκέοργκ Μάας τον ενδιαφέρουν οι ιστορίες από το παρελθόν. Συχνά στις ταινίες του αναφέρεται στο πώς το παρελθόν στοιχειώνει το παρόν. Τον ρωτάμε τι είναι αυτό που τον συναρπάζει σε αυτό το θέμα. «Δύσκολο να πω. Από τι προκύπτει το ενδιαφέρον μας; Απλά θεωρώ πολύ ενδιαφέρον το γεγονός ότι το παρελθόν επηρεάζει πολύ τις ζωές μας στο παρόν. Όλοι σκεφτόμαστε ότι μπορούμε να πάρουμε οι ίδιοι τις αποφάσεις που μας αφορούν, αλλά τελικά μας καθοδηγεί το παρελθόν μας και το παρελθόν του πολιτισμού μας. Είμαστε λιγότερο ελεύθεροι από ότι πιστεύουμε».

Ο σκηνοθέτης «έπεισε» τη Λιβ Ούλμαν, τη σπουδαία ηθοποιό και αλλοτινή μούσα του Μπέργκμαν να παίξει έναν βασικό ρόλο στην ταινία του. Τον ρωτάμε πώς τα κατάφερε. «Η Λιβ Ούλμαν λάτρεψε το σενάριο και αισθάνθηκε ότι αυτή είναι μια ιστορία που πρέπει να ειπωθεί. Ενδιαφερόταν να παίξει τον χαρακτήρα της Άσε, μιας Νορβηγίδας που ερωτεύτηκε έναν Γερμανό στρατιώτη στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και που έπρεπε να πληρώνει γι’ αυτό σε ολόκληρη τη ζωή της. Η Λιβ έχει μία προσωπική σχέση με το θέμα: μία από τις θείες της παντρεύτηκε Γερμανό στη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο πατέρας της πέθανε στον πόλεμο και ο παππούς της εκτελέστηκε στο γερμανικό στρατόπεδο συγκέντρωσης Νταχάου».

Πώς ήταν η συνεργασία μαζί της; «Ήταν μεγάλη απόλαυση και μεγάλη πρόκληση την ίδια στιγμή. Η Λιβ Ούλμαν δεν είναι μόνο μία πολύπλευρη ηθοποιός, αλλά και μία ιδιαιτέρως ταλαντούχα και έμπειρη σκηνοθέτις» προσθέτει.

«Η πέμπτη της ταινία, το Miss Julie, έκανε πρεμιέρα το καλοκαίρι στο Φεστιβάλ του Τορόντο. Γνωρίζει πολλά για την σκηνοθεσία και όπως ήταν φυσικό, μερικές φορές διαφωνούσαμε σχετικά με το πώς θα έπρεπε να μοιάζει μια σκηνή. Αλλά η Λιβ είναι τόσο επαγγελματίας που μπορούσε να αφεθεί –εάν ήταν απαραίτητο- και να προσαρμοστεί στο όραμα του σκηνοθέτη».

* Συνέντευξη του Γκέοργκ Μάας στο in gr

 

Η παραλία ''Ναυάγιο'' και μια ιστορία

Ήταν άγνωστη και απομονωμένη, μέχρι που η θάλασσα της έδωσε μιαν άλλη αίγλη..Η παραλία ''Ναυάγιο'' , η πιο γνωστή παραλία της Ζακύνθου στην Ελλάδα και στου κόσμου τους ταξιδιώτες, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα αξιοθέατα του νησιού και είναι δημιούργημα τόσο μιας ιδιοτροπίας της φύσης, όσο κι ενός ναυτικού ατυχήματος. Η ιδιοτροπία της φύσης είναι οι σεισμογενείς δυτικές ακτές της Ζακύνθου και τα βαθιά νερά του Ιόνιου πελάγους που τις σμιλεύουν αιώνες τώρα.

Βρίσκεται στα βορειοδυτικά της Ζακύνθου και η παλαιά της ονομασία ήταν Αγιος Γεώργιος.


Πρόσβαση

Η επίσκεψη γίνεται με με μικρές βαρκούλε,ς καραβάκια, καΐκια και ταχύπλοα,  από πολλά σημεία. Από το λιμάνι της Ζακύνθου, από τον κόλπο του Λαγανά και από τις Αλυκές, απ όπου γίνονται κρουαζιέρες που κάνουν το γύρο του νησιού.

Από τον Αγιο Νικόλαο στις Βολίμες και από το Ακρωτήρι Σκινάρι, το βορειότερο σημείο του νησιού, έχει πολύ τακτικά δρομολόγια για το Ναυάγιο και τις Γαλάζιες Σπηλιές και είναι αρκετά πιο κοντά από τα υπόλοιπα μέρη. Η πιο κοντινή πρόσβαση όμως είναι από το Πόρτο Βρώμη (περίπου 20 λεπτά). Ολες αυτές οι εκδρομές σε αφήνουν για κολύμπι στη διάσημη παραλία και μπορεί να συνδυαστούν με επίσκεψη και στις Γαλάζιες Σπηλιές.

Οδικώς, πηγαίνοντας προς Βολίμες, περίπου 30 χλμ. βορειοδυτικά από την πόλη της Ζακύνθου
κοντά στο χωριό Αναφωνήτρια στη Μονή Αγίου Γεωργίου των Κρημνών πολύ εύκολα και ακολουθώντας τις ταμπέλες, μπορείτε να βρεθείτε στο μπαλκόνι - εξέδρα που κυριολεκτικά κρέμεται στο κενό από όπου σας δίνεται η δυνατότητα να θαυμάσετε και να φωτογραφήσετε τη μαγευτική παραλία από ψηλά.
Η άγρια ομορφιά του τοπίου πραγματικά κόβει την ανάσα. Τα πανύψηλα λευκά βράχια και τα γαλάζια κρυστάλλινα νερά συνθέτουν ένα μοναδικό θέαμα. Τα καραβάκια και οι άνθρωποι που κολυμπούν φαίνονται σαν να αιωρούνται καθώς το γαλάζιο των νερών και το ψιλό άσπρο βοτσαλάκι δημιουργούν αυτήν τη ψευδαίσθηση.
Παρόλο που το σκουριασμένο και ναυαγισμένο καράβι σε άλλη περίπτωση θα ήταν ένα άσχημο θέαμα, στη συγκεκριμένη περίπτωση έχει δέσει κατά περίεργο τρόπο με το περιβάλλον και κάνει έναν απίστευτο συνδυασμό.

 Το ναυάγιο

Το ναυτικό ατύχημα είναι το ναυάγιο του εμπορικού πλοίου Παναγιώτης, που στις 30 Σεπτεμβρίου 1982 με παράνομο φορτίο κούτες με αφορολόγητα τσιγάρα, προσάραξε στην συγκεκριμένη παραλία. Ο μοναδικός αυτός συνδυασμός της ανέγγιχτης από το ανθρώπινο χέρι παραλίας με το σκουριασμένο σκαρί στο μέσον της δημιούργησε το πιο πολυ-φωτογραφημένο θέμα στην Ζάκυνθο.

Το πλοίο"Παναγιώτης" ανήκε σε έναν Κεφαλλονίτη, ονόματι Χαράλαμπο Κομποθέκλα, και μετέφερε λαθραία τσιγάρα, που παραλάμβανε από λιμάνια της Γιουγκοσλαβίας και της Αλβανίας, τα οποία μεταφόρτωνε σε μικρά ταχύπλοα πλοιάρια με προορισμό τη γειτονική μας Ιταλία. Καπετάνιος και πλήρωμα ήταν επίσης από την Κεφαλονιά, ενώ το παράνομο φορτίο συνόδευαν κάθε φορά και δύο Ιταλοί λαθρέμποροι, οι οποίοι και επέβλεπαν την παράδοση. Το "ναυάγιο" ξεκίνησε από πειρατεία...

Καπετάνιος και πλήρωμα συνέλαβαν τους Ιταλούς συνοδούς του φορτίου, τους έκλεισαν σε μια καμπίνα και αφού συνεννοήθηκαν με διαφορετικούς μεσολαβητές, αποφάσισαν να πουλήσουν για λογαριασμό τους το παράνομο εμπόρευμα. Οδήγησαν το πλοίο στο σημείο που γνωρίζουμε, τον όρμο του "Σπυριλή", και περίμεναν.

Λόγω όμως των κακών καιρικών συνθηκών που επικρατούσαν, προσάραξαν στα αβαθή του όρμου. Άρχισαν τότε να ξεφορτώνουν στη μικρή αμμουδιά τις κούτες με τα τσιγάρα, μήπως και κατορθώσουν και αποκολλήσουν το σκάφος. Όμως τα πράγματα δυσκόλεψαν, δεν μπόρεσαν να τα καταφέρουν, ενώ παράλληλα αρκετές κούτες με τσιγάρα παρασύρθηκαν από τα κύματα, με αποτέλεσμα να εκβραστούν στη γύρω περιοχή. Στη συνέχεια, οι ναυτικοί του πλοίου, αφού ελευθέρωσαν τους δύο Ιταλούς, το εγκατέλειψαν και σκαρφαλώνοντας την απόκρημνη πλαγιά βρήκαν τρόπο να φθάσουν στην πόλη της Ζακύνθου.

Στο μεταξύ και, αφού είχε πλέον ξημερώσει, οι κάτοικοι των Βολιμών είδαν τα επιπλέοντα τσιγάρα στη θάλασσα και άρχισαν να τα μαζεύουν και να τα μεταφέρουν στα χωριά τους. Πρέπει να αναφερθεί ότι τα πακέτα ήταν με τέτοιο τρόπο συσκευασμένα, ώστε να μη καταστρέφεται το περιεχόμενό τους από το θαλασσινό νερό, αν για κάποιο λόγο κατέληγαν στη θάλασσα. Αποθήκευσαν τα τσιγάρα λοιπόν όπου μπορούσαν, σε αποθήκες, κατοικίες, φούρνους, στάβλους, λινούς.

Σαν μαθεύτηκε το γεγονός από τις Αρχές, οι ναυτικοί συνελήφθησαν και ύστερα από έρευνες εντοπίστηκαν και τα τσιγάρα στα σπίτια των χωρικών, και από εκεί μεταφέρθηκαν στο τελωνείο του νησιού. Αργότερα ακολούθησε δίκη, όπου καταδικάστηκαν ο πλοιοκτήτης και οι πειρατές - λαθρέμποροι, τα δε τσιγάρα πουλήθηκαν σε πλειστηριασμό και οι Ιταλοί απελάθηκαν στην πατρίδα τους.

Ακολούθησε στη συνέχεια η λεηλασία του πλοίου. Όποιος ήθελε, πήγαινε στο προσαραγμένο πλοίο και αποσπούσε ό,τι μπορούσε να μεταφερθεί από αυτό. Τα πάντα έγιναν φύλλο και φτερό. Έμεινε σκέτο κουφάρι, να χτυπιέται από τον αγέρα, να σκουριάζει και να κατατρώγεται από την αλμύρα του θαλασσόνερου. Παράλληλα, τα κύματα συσσώρευαν σιγά σιγά όλο καιπερισσότερα βότσαλα μεγαλώνοντας την σπιάντσα και αποκόβοντας την επαφή του πλοίου με τη θάλασσα. Κάπου εκεί τραβήχτηκαν και οι πρώτες φωτογραφίες και φανερώθηκε στους πολλούς η ομορφιά του τοπίου. Η ομορφιά εκείνη, που είχε γενναιόδωρα χαρίσει η Ζακυνθινή φύση, και την προσδιόριζε πληθωρικά μια εικόνα γεμάτη από φως και χρώμα.

Με την ανάπτυξη του τουρισμού και με δεδομένη την ύπαρξη των σπηλαίων της περιοχής, που ήταν γνωστά από τα παλαιότερα χρόνια, εντάξανε οι βαρκάρηδες και την επίσκεψη στον όρμο του ναυαγίου, όπως πλέον ονομάστηκε ο όρμος του Σπυριλή. Άς κάνουμε όμως ένα ταξίδι στο παρελθόν.

Προτού συμβεί το ναυάγιο, η περιοχή ήταν γνωστή στους ψαράδες της δυτικής ορεινής περιοχής και σε κάποιους υποψιασμένους αναζητητές της φυσικής ομορφιάς του νησιού, έτσι όπως προσφερόταν από ψηλά, από τους απόκρημνους γκρεμούς, σαν έφταναν εκεί για να ξεκουράσουν το μάτι τους, να αναπνεύσουν τον αγέρα του βουνού και της θάλασσας, και να θαυμάσουν το μοναδικά στολισμένο με μύρια χρώματα ηλιοβασίλεμα. Σε όσους δηλαδή έφταναν στις πέρα του Αγίου Γεωργίου στα Γκρεμνά, απόκρημνες πλαγιές των βουνών.

Tarif

22/11/2015

Η Nissan «απαντά» στην Κιμ Καρντάσιαν

Ο δικός μας είναι μεγαλύτερος!

Με σαφή αναφορά στην πρόσφατη γυμνή φωτογράφηση της Κιμ Καρντάσιαν στο περιοδικό «Paper», η Nissan αποφάσισε να σχολιάσει την αμερικανίδα τηλεπερσόνα.

Η ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία ανήρτησε στο λογαριασμό της στο Twitter φωτογραφία από το... ογκώδες οπίσθιο τμήμα του νέου μοντέλου της GT-R Nismo με ένα ποτήρι σαμπάνιας, όπως δηλαδή είχε φωτογραφηθεί η Καρντάσιαν

Nissan        ✔ @Nissan Follow

Hate to break it to you, @KimKardashian. #BreakTheInternet (cc: @papermagazine)

9:46 PM - 12 Nov 2015

Πάνω στη φωτογραφία υπάρχει το μήνυμα: «Ο δικός μας είναι μεγαλύτερος», ενώ η ανάρτηση συνοδεύεται από το σχόλιο: «Λυπούμαστε που θα σου το πούμε». Χρησιμοποίησε επίσης το ίδιο hashtag #BreakTheInternet με την Καρντάσιαν.


ΤΑ ΝΕΑ
14/11/2015

Χαμηλότερα ασφάλιστρα έως 100 ευρώ

Ελεύθερα θα μπορούν να επιλέγουν 1 έως και 2 χαμηλότερες ασφαλιστικές κατηγορίες και να καταβάλουν χαμηλότερα κατά 48 -100 ευρώ ασφάλιστρα το μήνα στον ΟΑΕΕ όλοι οι ελεύθεροι επαγγελματίες ενώ όσοι είχαν ασκήσει το δικαίωμα αυτό το 2012 ή το 2013 αποκτούν τη δυνατότητα να παραμείνουν στο ίδιο καθεστώς μέχρι τα τέλη του 2016.


Το "παράθυρο" καταβολής χαμηλότερων ασφαλίστρων δίνει ο υπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας Γιάννης Βρούτσης με νομοθετική ρύθμιση που εντάχθηκε στο νομοσχέδιο του υπουργείου Παιδείας για την Έρευνα, Τεχνολογική Ανάπτυξη και Καινοτομία. Σύμφωνα με τη διάταξη, οι ελεύθεροι επαγγελματίες μπορούν, υποβάλλοντας αίτηση στον ΟΑΕΕ, να κατεβαίνουν 1 ή 2 ασφαλιστικές κατηγορίες ή να παραμείνουν στις κατηγορίες τις οποίες είχαν επιλέξει με βάση το Ν 4075/12 για ακόμη 2 χρόνια. Η διάταξη αποφασίστηκε να προωθηθεί άμεσα για ψήφιση στη Βουλή προκειμένου να διευκολυνθούν όλοι οι επαγγελματίες και ιδιαίτερα οι οφειλέτες που θα μπουν στη νέα ρύθμιση - σε 72-100 δόσεις - των χρεών προς τα Ταμεία (η δυνατότητα επιλογής χαμηλότερης κατηγορίας και παραμονής σε αυτήν προϋποθέτει να είναι ασφαλιστικά ενήμερος ο ελεύθερος επαγγελματίας και να τηρεί τη ρύθμιση οφειλής στην οποία έχει ενταχθεί).
Ενδεικτικά του οφέλους είναι τα παραδείγματα του ΟΑΕΕ:

- Ασφαλισμένος στην ΠΟ6 κατηγορία αντί των 423,38 ευρω το μήνα κατέβαλε 350,37 ευρώ κατεβαίνοντας στην ΠΟ4 κατηγορία και θα συνεχίσει να καταβάλει το ίδιο ποσό.
- Νέος ασφαλισμένος στην 6η κατηγορία αντί να πληρώνει 451,30 ευρώ το μήνα, μπορεί να καταβάλλει 378,29 ευρώ και να μην μεταφερθεί σε υψηλότερη κατηγορία ( με ασφάλιστρο 519,47 ευρώ) την 1/1/2016.
Το μέτρο, το οποίο είχαν ζητήσει οι εκπρόσωποι των μικρομεσαίων, δεν επιβαρύνει τον ΟΑΕΕ αφού για το διάστημα καταβολής χαμηλότερων ασφαλίστρων περιορίζεται το αναλογικό τμήμα της σύνταξης.

"ΠΕΡΣΕΑΣ" ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΝΕΠΕΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ
 
Με άλλες διατάξεις, στο ίδιο νομοσχέδιο,προβλέπονται:

- Η δημιουργία του "Περσέα" - το όνομα του λευκού μητρώου στο οποίο θα μπαίνουν οι συνεπείς επιχειρήσεις που δεν παραβιάζουν την εργατική νομοθεσία και διατηρούν ή και αυξάνουν τις θέσεις εργασίας. Για τις επιχειρήσεις αυτές θα προβλεφθούν, με υπουργική απόφαση, ελαφρύνσεις ενώ
δεν θα υφίστανται ελέγχους.
- Η on line αλλαγή στην Εργάνη των ωραρίων εργασίας πριν από την ανάληψη υπηρεσίας του εργαζόμενου
- Η ασφαλιστική κάλυψη στο ΙΚΑ και στο ΕΤΑΑ των υποτρόφων φοιτητών που κάνουν πρακτική άσκηση σε επιχειρήσεις και
- Η παρακράτηση ασφαλιστικών εισφορών για οφειλόμενους μισθούς σε περιπτώσεις υπερημερίας εργοδότη και επίτευξης συμβιβασμού.

Διαβάστε τη ρύθμιση

 http://content-mcdn.imerisia.gr/pegasus/Multimedia/pdf/EGYKLIOS_id3366452.pdf

ΗΜΕΡΗΣΙΑ
21/11/2015

''Fury'' Στους κινηματογράφους από 20/11

Τον Απρίλιο του 1945, καθώς οι Σύμμαχοι κάνουν τη τελευταία τους επίθεση στην Ευρώπη, ο Wardaddy, ένας λοχίας και κυβερνήτης ενός άρματος Sherman, μαζί με τους πέντε άνδρες του πληρώματός του ξεκινά μια επικίνδυνη αποστολή πίσω από τις γραμμές του εχθρού.

Αδύναμοι, χωρίς πολεμοφόδια και μ' έναν πρωτάρη στρατιώτη στην ομάδα τους, ο Wardaddy και οι άνδρες του έχουν ελάχιστες πιθανότητες να επιβιώσουν κατά την ηρωική τους αυτή προσπάθεια, να επιτεθούν δηλαδή στο κέντρο της περιοχής των Γερμανών Fury.




Fury

Ο σεναριογράφος του «Ημέρα Εκπαίδευσης» και σκηνοθέτης του «End of Watch» εκτελεί με δεξιοτεχνία μια παλιομοδίτικη περιπέτεια γύρω από την αποστολή αυτοκτονίας ενός πενταμελούς πληρώματος σε τανκ του Αμερικανικού στρατού το οποίο διασχίζει τα μέτωπα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.

Σκηνοθέτης και σεναριογράφος, ο οποίος αντλεί τις ιδέες για όλες τις μέχρι τώρα δουλειές του από τις απροσδόκητες δυναμικές που δημιουργούνται μεταξύ αντρών υπό συνθήκες κινδύνου και εξαιρετικής πίεσης και από την σαρωτική επίδραση της βίας επάνω στον αρσενικό ψυχισμό, ο Ντέιβιντ Άγιερ ήταν μάλλον λογικό να μεταφέρει κάποια στιγμή την προβληματική του σε έναν τυπικά αιματηρό και ανδροκρατούμενο κόσμο όπως είναι ο πόλεμος.

Στο καλογυρισμένο και ρεαλιστικά δοσμένο «Fury», χρόνος δράσης είναι ο Απρίλης του 1945, ως ντεκόρ χρησιμεύουν τα λασπωμένα και σπαρμένα με πτώματα εδάφη της Γερμανίας λίγο πριν την εκπνοή του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.

Ήρωές του είναι πέντε Αμερικανοί στρατιώτες, οι οποίοι ανοίγουν με ένα τανκ δρόμο μέσα από αχανή στρέμματα γης και μισογκρεμισμένες πόλεις, πασχίζοντας να επιβιώσουν και να διατηρήσουν όση ανθρωπιά και σύνεση τούς απομένει απέναντι στον αδιάκοπο παραλογισμό που συναντούν γύρω τους.

Το σκηνικό μάς είναι, ασφαλώς, οικείο από αμέτρητες άλλες ταινίες του παρελθόντος, όπως γνώριμο μας είναι και το σεναριακό εύρημα που βάζει έναν φοβισμένο νεοσύλλεκτο να γίνεται εύκολο σημείο ταύτισης για τους θεατές και ξεναγός του κοινού στις όσες αγριότητες θα εκτυλιχθούν στη διάρκεια του φιλμ.

Σκιαγραφώντας με προσοχή τη σχέση πατέρα-γιου που δημιουργείται ανάμεσα στον δειλό αυτό νεαρό (ο συμπαθής Λόγκαν Λέρμαν) και τον σκληροτράχηλο διοικητή (ο στιβαρός Μπραντ Πιτ) που θα δρομολογήσει την όσο το δυνατόν γρηγορότερη μεταμόρφωσή του από αγόρι σε άντρα και από ένα νωθρό παιδαρέλι σε μια φονική μιλιταριστική μηχανή, ο Άγιερ τοποθετεί στην καρδιά της ταινίας του μια παλαιάς κοπής ιστορία εξαναγκασμένης ενηλικίωσης και απώλειας της αθωότητας, δίχως να αγνοεί τις πιο ηρωικές και macho παραμέτρους της.

Φορτωμένο αρετές σε τεχνικό επίπεδο, το «Fury» δεν προσθέτει κάτι καινούργιο στην κινηματογραφικό είδος που επικαλείται. Προσπαθεί, όμως, πολύ και καταφέρνει να συνοψίσει όχι μόνο ένα μέρος από την σύνθετη ψυχοπαθολογία ενός πολέμου, αλλά και να επιχειρήσει μια όσο το δυνατόν πιο αληθοφανή αναπαράστασή του.

Ο εκκωφαντικός θόρυβος των εκρήξεων, οι φωνές αγωνίας και πανικού των στρατιωτών, ο βρυχηθμός των μηχανών και τα σφυρίγματα των σφαιρών έρχονται να γίνουν μέρη μιας εφιαλτικής οπτικοακουστικής συμφωνίας του χαμού, την οποία θαυμάζεις με τρόμο και δέος.

Κριτική

Μπορεί η «Διάσωση του Στρατιώτη Ράιαν» να μην ήταν η πρώτη ταινία που μετέφερε με ωμό ρεαλισμό την πολεμική φρίκη της πρώτης γραμμής στη μεγάλη οθόνη (είχαν προηγηθεί όχι μόνον το «Πλατούν» αλλά και ο «Σιδηρούς Σταυρός» του Σαμ Πέκινπα ), ήταν όμως εκείνη που το έκανε με το θεαματικότερο και τεχνικά αρτιότερο­ μέχρι σήμερα τρόπο, ανοίγοντας μια ολόκληρη καινούργια εποχή για τα war movies του 21ου αιώνα. Στα χνάρια της, το «Fury» στέλνει τον Μπραντ Πιτ στο μέτωπο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και προσπαθεί να περιγράψει μερικές από τις οριακές εκείνες στιγμές κατά τις οποίες ο άνθρωπος έρχεται αντιμέτωπος με τη θηριωδία και τον ηρωισμό, το ένστικτο της επιβίωσης και την αυτοθυσία, αναγκασμένος να απαντήσει σε μερικά γιγάντια, αιωνίως αναπάντητα ερωτήματα. Τον Απρίλιο του 1945 τα συμμαχικά­ στρατεύματα έχουν ήδη πατήσει το γερμανικό έδαφος, η αντίσταση που συναντούν όμως είναι λυσσαλέα.
Κι ενώ η προέλαση προς το Βερολίνο κερδίζεται μέτρο το μέτρο, το τετραμελές πλήρωμα του τανκ «Fury» υποδέχεται τον νέο του πυροβολητή, έναν συνεσταλμένο νεαρό που από το γραφείο βρίσκεται ξαφνικά στην πρώτη γραμμή του μετώπου. Για τον σκληροτράχηλο, λάτρη των αστυνομικών περιπετειών σεναριογράφο («The Fast and the Furious», «Ημέρα Εκπαίδευσης» ) και σκηνοθέτη («Περιπολία», «Sabotage» ) Ντέιβιντ Άγερ ο άκαπνος Νόρμαν αντιπροσωπεύει την ιδεαλιστική και αγνή ανθρώπινη προσέγγιση της πολεμικής εμπειρίας, η οποία σύντομα θα αποδειχτεί ανεφάρμοστη κι εντελώς αποτελεσματική. Την άλλη όψη του νομίσματος, που είναι φυσικά και ο μοναδικός τρόπος για να βγεις ζωντανός από αυτόν τον ατελείωτο κύκλο αίματος, εκπροσωπεί ο μπαρουτοκαπνισμένος λοχίας και διοικητής του άρματος Ντον-«πολέμαρχος»-Κόλιερ.

Οι (εκ πρώτης όψεως ) κυνικές και απάνθρωπες μέθοδοι του τελευταίου θα δοκιμάσουν τις αντοχές του πρώτου, ποιος όμως μπορεί να αποφασίσει τι είναι ηθικά σωστό ή λάθος υπό αυτές τις απόλυτα οριακές και παράλογα βίαιες συνθήκες; Οι απαντήσεις του «Fury» είναι χολιγουντιανά απλές, όσο κι αν το ίδιο τις θεωρεί φιλοσοφικά περίπλοκες. Παλιομοδίτικο και σχεδόν ακαδημαϊ­κό στο στήσιμό του, το λασπωμένο κι αιματοβαμμένο φιλμ του Άγερ τυλίγει τις χιλιο-ιδωμένες δραματικές συγκρούσεις σε έναν μετα-«Ράιαν» σκληρό ρεαλισμό – το πολυτιμότερο κινηματογραφικό ατού του. Αυτή είναι και η μοναδική μάχη που πραγματικά κερδίζει, καθώς το ανθρώπινο δράμα του μοιάζει προπολεμικά ξεπερασμένο, τα διλήμματά του απλοϊκά και η πλοκή του βαριεστημένα προβλέψιμη.
Βλαστημώντας, απαγγέλλοντας τσιτάτα της Βίβλου, πυροβολώντας, μαχαιρώνοντας και υπερασπιζόμενο με τον πιο παραδοσιακό σινε-τρόπο την ιδέα του ηρωικού Αμερικανού, το έμπειρο καστ κάνει τα πάντα για να μας πείσει για το συναρπαστικά αντίθετο.

Αθηνόραμα,Χρήστος Μήτσης




ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Ντέιβιντ Άγιερ
ΣΕΝΑΡΙΟ: Ντέιβιντ Άγιερ
ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Μπραντ Πιτ, Σάια ΛαΜπαφ, Λόγκαν Λέρμαν, Μάικλ Πένια, Τζον Μπέρνθαλ, Τζιμ Πάρακ
ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 134'
Γλώσσα: Αγγλικά
Παραγωγή: 2015
Είδος Ταινίας: Πολεμικές, Δράση
Έτος 2015

Υπόθεση Καρατζαφέρη: Αθρόες πτώσεις βουλευτών της Ν.Δ. από τα σύννεφα

Ξαφνικά το πολιτικό σύστημα ανακάλυψε εκ νέου τη διαφθορά στη χώρα, στην υπόθεση των εξοπλιστικών προγραμμάτων και τις μίζες, που φαίνεται ότι εισέπραξε ο κ. Καρατζαφέρης, από την αγορά των Super Puma. Ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ δήλωσε χθες στο κανάλι του (που του δόθηκε πανελλαδική εμβέλεια, δώρο;) ότι πρόκειται για «έωλα και ετερόκλητα πράγματα που τα έχουν μπλέξει, θα δώσω τη μεγάλη μάχη για την αξιοπρέπειά μου. Η βρωμιά περί μίζας θα εκπέσει». Κατηγόρησε τη Ν.Δ. για στήσιμο παιχνιδιού, εις βάρος του με σκοπό την αρπαγή των ψήφων του κόμματός του,  ώστε να καλύψουν την διαφορά με τον ΣΥΡΙΖΑ. Videos

Εντυπωσιακό όμως παραμένει το γεγονός ότι όταν βγαίνουν στην επιφάνεια «ονόματα» (θυμάστε που κραύγαζαν στη Βουλή οι κυβερνητικοί βουλευτές πείτε ονόματα) άλλα «ονόματα» ακολουθούν και αρχίζουν να σφυρίζουν κλέφτικα και να αναμασούν τα γνωστά «δεν είδα, δεν ξέρω, δεν άκουσα» και ξάφνου να ανοίγουν βάραθρα ανάμεσα σε φίλους εκλεκτούς και κουμπάρους αγαπητούς!

Το άλλοθι του διπλά κορόϊδου προτιμά ο Άδωνης, "χρησιμοποιήθηκα" λέει ο Πλεύρης

«Έκλαιγες όταν μίλαγες για τον Καρατζαφέρη, Άδωνη, και τώρα του γυρνάς την πλάτη;» ρώτησε τον Άδωνη, ο Γ. Παπαδάκης στον ΑΝΤ1. «Κανένας δεν ήξερε, ούτε θα μπορούσε να ξέρει» για τα εξοπλιστικά δικαιολογήθηκε ο κ. Γεωργιάδης, που προτιμά τον τίτλο του διπλά κορόιδου που επάξια κατέκτησε από χθες και του μ @ λ @ κ από τον Ν. Φίλη, παρά βέβαια να εμπλακεί περισσότερο, στην βρώμικη ιστορία της μίζας των εξοπλιστικών του αγαπητού πολιτικού πατέρα και μέντορά του, κ. Γ. Καρατζαφέρη.
Ο Θ. Πλεύρης, το έτερον αγαπητό παιδί του προέδρου του ΛΑΟΣ στο ΣΚΑΙ, αποποιείται τις ευθύνες φέρνοντας αιτιάσεις, είτε ως προς το νεαρόν της ηλικίας που πολιτεύτηκε, είτε ως προς τις «αρχές και αξίες του ΛΑΟΣ» για να καταλήξει αμέσως μετά ότι «χρησιμοποιήθηκα από τον Καρατζαφέρη, δεν γνώριζα»!
Δεν γνώριζε, αλλά τις 23 ερωτήσεις για τα εξοπλιστικά ήξερε να τις καταθέτει. Πολλά βέβαια ερωτηματικά γεννιούνται από την αρχική βεβαιότητα της τοποθέτησης του, «όλες οι ερωτήσεις που καταθέσαμε ήταν σωστές», μέχρι το κλάμα για τη ρετσινιά ότι τα άρπαξε, που θα τον ακολουθεί εξαιτίας του προέδρου του ΛΑΟΣ! Καλούμαστε δηλαδή να πιστέψουμε ότι στον νεαρό τότε βουλευτή κανείς δεν είπε ποτέ, να προσέχει που βάζει την υπογραφή του…

"Τα κανονικά ιδεολογικά τους μετερίζια" τα θυμάται σήμερα, ο κ. Βορίδης;

Εκτεθειμένος απόλυτα και ο υπουργός υγείας κ. Βορίδης, που ας μην ξεχνάμε ότι μαζί με τον Άδωνη είχαν εισηγηθεί την επιστροφή του Γιώργου Καρατζαφέρη με αφορμή τις διαδικασίες διεύρυνσης της Ν.Δ. Ο πιο διπλωμάτης της παρέας από το ΛΑΟΣ εκπορευόμενων βουλευτών, κουμπάρος του κ. Καρατζαφέρη, φροντίζει να μην εκτίθεται δημόσια ειδικά τις τελευταίες μέρες. Ωστόσο, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο κ. Βορίδης πριν δύο μήνες στις 13 Αυγούστου δήλωνε δημόσια ότι δεν μπορεί να αποκλειστεί ο Γιώργος Καρατζαφέρης, από τη συζήτηση της διεύρυνσης, μιας και με την κατάρρευση των μνημονιακών – αντιμνημονιακών διαχωρισμών της δεξιάς παράταξης, ξαναέβρισκαν «τα κανονικά ιδεολογικά τους μετερίζια»!
Αξίζει να υπενθυμίσουμε (σε VIDEO) ότι σε πρόσφατη περιπέτεια υγείας που είχε ο Γ. Καρατζαφέρης εκτός από τα ιδεολογικά πολιτικά παιδιά του, που τον επισκέφθηκαν στο νοσοκομείο είχε προστρέξει και ο υπουργός Εσωτερικών κ. Αργ. Ντινόπουλος με εικονίτσες, στο πλαίσιο ενός «κρυφορομαντισμού» να του συμπαρασταθεί όπως συγκινημένος είχε αναφέρει ο κ. Καρατζαφέρης!!!

Π. Σκουρλέτης: Ποιος πιστεύει ότι έφαγε μόνο ο Καρατζαφέρης;

«Η κάλτσα της διαφθοράς, μόλις άρχισε να ξηλώνεται», δήλωσε ο εκπρόσωπος τύπου του ΣΥΡΙΖΑ, Π. Σκουρλέτης, στο ΠρωινόΑΝΤ1. «Τελικά στην υπόθεση των εξοπλιστικών ο μόνος που ήταν ανακατεμένος ήταν ο τότε βουλευτής της Ν.Δ. και μετέπειτα αρχηγός ενός μικρού κόμματος; Δεν αφορά τον τότε υπουργό; Τόση αφέλεια δεν μπορούμε να έχουμε» είπε και συμπλήρωσε ότι η διαφθορά αποτελεί διαχρονικό φαινόμενο χώρα μας, την οποία μια πολύ μικρή εικόνα του κάδρου αντιπροσωπεύει ο κ. Καρατζαφέρης.

Ρεπορτάζ: Κατερίνα Μπρέγιαννη
Η ΑΥΓΗ
22/11/2015

Δήλωση Μίκη Θεοδωράκη

Ακόμα και ο πιο δύσπιστος Έλληνας σήμερα έχει καταλάβει ότι οι πιστωτές μας δεν θέλουν να μας αφήσουν από τις δαγκάνες τους και γι’ αυτό το λόγο η Τρόικα θέτει όλο και πιο σκληρούς όρους. Γιατί η Ελλάδα είναι γι’ αυτούς «λαβράκι» και θέλουν να μας «τηγανίζουν» στον αιώνα τον άπαντα.

 Πρέπει να ξεφύγουμε από τα δόντια τους μια για πάντα, αν θέλουμε να εξακολουθήσουμε να είμαστε ελεύθεροι Έλληνες. Και οι λύσεις είναι δύο:


Πρώτον: Ουδετερότητα.

Δεύτερον: Σύναψη στενών οικονομικών σχέσεων με Κίνα-Ρωσία (ή και με την Ευρώπη αν καταφέρει να απαλλαγεί τελείως από την Τρόικα). Με τον όρο ότι θα βοηθήσουν αφ’ ενός να ξοφλήσουμε άμεσα και οριστικά το εθνικό μας χρέος και αφ’ ετέρου να αξιοποιήσουμε τον εθνικό μας πλούτο με συμβάσεις κοινοπραξιών, σύμφωνα με τις οποίες θα μπορούμε να συνεκμεταλλευθούμε τις πλουτοπαραγωγικές μας πηγές, εδάφους, υπεδάφους, υποθαλάσσιες και κυρίως βεβαίως τον αμύθητο πλούτο των υδρογονανθράκων της ελληνικής ΑΟΖ, που σύμφωνα με τις μελέτες επιστημόνων, σε βάθος χρόνου, ανέρχεται σε πολλά τρισεκατομμύρια ευρώ.

Η σύναψη τέτοιων συμβάσεων κοινοπραξιών είναι εντελώς νόμιμη σύμφωνα με όλες τις διεθνείς μας συμβάσεις, το δε αναμενόμενο όφελος (ακόμα και το άμεσο, όπως επιβεβαίωσε πρόσφατα μελέτη της Deutsche Bank) είναι τόσο μεγάλο, ώστε να μπορεί να θεωρηθεί βέβαιη η συμφωνία με τις δυνάμεις αυτές (Κίνα, Ρωσία, Ευρώπη χωρίς Τρόικα), για να απαλλαγούμε άμεσα από όλες τις δεσμεύσεις μας με τους ακόρεστους πιστωτές μας.

Προσωπικά έχω ταχθεί εδώ και πολύ καιρό υπέρ της πρώτης λύσης. Όμως είτε έτσι είτε αλλιώς, το βέβαιο είναι ότι δεν μπορούμε να περιμένουμε άλλο. Θα πρέπει άμεσα να γίνει κάτι για την οριστική απαλλαγή μας από τις καταδυναστευτικές δεσμεύσεις μας με τους πιστωτές μας.

Αθήνα,  21.11.2015

Μίκης Θεοδωράκης